*RECENZJA* - Dior Sauvage Extrait

Gdy nazwa zobowiązuje…

W świecie perfum coraz częściej mamy do czynienia z czymś, co po angielsku określa się mianem inflated speech. Producenci hojnie szafują dopiskami Intense, Absolu, Elixir czy Extrait, jakby same te słowa miały gwarantować wyjątkową intensywność, głębię i ponadprzeciętną trwałość kompozycji. Niestety, nierzadko jest to obietnica bez pokrycia, która dość boleśnie weryfikuje się w kontakcie ze skórą.

W przypadku nowego Dior Sauvage Extrait deklaracje nie są jednak składane na wyrost. Tutaj nazwa naprawdę zobowiązuje. To ekstrakt z prawdziwego zdarzenia, o imponującej mocy i trwałości, która potrafi zrobić wrażenie nawet na osobach przyzwyczajonych do solidnych zapachowych uderzeń. Dwa psiknięcia robią u mnie całą robotę. Na niedostateczną trwałość będą mogli chyba narzekać wyłącznie admiratorzy arabskich olfaktorycznych bomb, dla których nawet najbardziej wytrzymałe kompozycje bywają niewystarczające.

Piąty flanker w historii Sauvage, wykreowany przez Francisa Kurkdjiana, nie jest po prostu kolejną próbą podkręcenia znanej formuły. Owszem DNA linii pozostaje tu bardzo wyraźne. Charakterystyczne, świeże połączenie bergamotki i ambroksanu, podkreślone aromatyczną lawendą, jest doskonale wyczuwalne i od pierwszych chwil przypomina, z jaką kompozycją mamy do czynienia. Szybko okazuje się jednak, że tym razem Dior zamierza zabrać nas w nieco inną podróż.

Swoją drogą wspomnę, że bardzo lubię również rozbudowaną linię kąpielową i pielęgnacyjną Sauvage. Ta charakterystyczna świeżość świetnie sprawdza się jako zapachowe tło codzienności. Extrait pokazuje natomiast zupełnie inne, zdecydowanie bardziej wyrafinowane oblicze tej samej olfaktorycznej rodziny.

Nowy Sauvage skręca bowiem zdecydowanie w stronę szlachetnego drewna. W sercu kompozycji pojawia się drogocenna esencja wietnamskiego oudu, a jej charakter dopełniają paczula, wetiweria i cedr. Świeżość otwarcia ustępuje miejsca coraz głębszym, ciemniejszym akordom. Całość nabiera wyraźnie drzewnego charakteru, z mocnymi skórzanymi niuansami i animalnym podtekstem.

Z oudem mam zresztą podobnie jak z samym Sauvage. Nie od razu znaleźliśmy wspólny język. Nie każdy jego rodzaj trafia w mój gust, zdecydowanie bardziej przemawiają do mnie interpretacje mocno drzewne. I właśnie taki oud odnajduję w najnowszym męskim zapachu Diora. Wiem, że wiele osób może uznać tę kompozycję za trudną, a nawet zbyt zwierzęcą. Ja wyczuwam przede wszystkim skórzane akordy, za którymi akurat bardzo przepadam. Znajduję tu mnóstwo elegancji, głębi i szlachetności.

Pierwsze trzy odsłony Sauvage nie były dla mnie. Fanem tej linii stałem się dopiero za sprawą Elixiru. Dwa ostatnie flankery - Elixir i Extrait - zdecydowanie trafiają w moje zapachowe oczekiwania. Może to kwestia doświadczenia, może wieku... Warto przy tym zaznaczyć, że Extrait nie jest wariacją na temat słodko-przyprawowego Elixira. Jest wyraźnie mniej słodki, mniej przyprawowy, za to bardziej drzewny, dymny i suchy. Łączącym je elementem jest lawenda.

Dior wspomina o 42 dniach dojrzewania i maceracji kompozycji. Nie wiem, ile w tym procesie zasługi samego czasu, a ile kunsztu perfumiarza, ale efekt końcowy robi wrażenie. Na mojej skórze zapach utrzymuje się ponad 10 godzin. Przyznam, że nie należę do osób, które z zegarkiem w ręku odmierzają życie perfum na skórze. Wiem jednak, że dla wielu miłośników zapachów to istotny parametr, więc warto o nim wspomnieć. Projekcja również nie pozostawia wiele do życzenia. Dwa psiknięcia naprawdę wystarczą.

Nie jest to przy tym zapach dla każdego. Osoby przyzwyczajone do lekkich, świeżych albo komfortowo słodkich kompozycji mogą uznać go za spore olfaktoryczne wyzwanie. Widzę go na skórze przede wszystkim w chłodniejszych miesiącach, jesienią i zimą, szczególnie na wieczorne wyjścia i wyjątkowe okazje. Jego moc wymaga nawet wtedy odrobiny rozsądku przy aplikacji.

Czy to mój ulubiony Sauvage? Bez dwóch zdań! Doceniam konsekwencję, z jaką rozwijana jest ta linia, i kierunek, który obrał Francis Kurkdjian. Od Parfum, przez Elixir, aż po najnowszy Extrait – coraz więcej głębi, szlachetności i wyrazistego męskiego charakteru. Właśnie takiego Sauvage chciałem. Wygląda na to, że było warto czekać. Extrait zdecydowanie zostaje ze mną na dłużej. Postawię go koło Elixiru. Dobrze, że przeźroczyste dno flakonu, które sprawia, że całość wygląda jak kałamarz napełniony atramentem, pozwoli mi je szybko rozróżnić.